bir insanda daimi bir uyaniklik yoksa,herseyin temelinde caprasik tutkularla kivranarak degerli ve degersiz herseyi yaratan bir kudret, hiddetle kopuren bir kudret yatiyorsa, herseyin altinda hic doyurulmamis sonsuz bir terkedilmislik uzaniyorsa.... yasam umutsuzluktan baska ne olabilir ki? insanligi birlestiren hicbir kutsal bag yoksa , bir kusak ormanda ki yapraklar gibi digerinin ardindan ortaya cikiyorsa, bir kusak ormandaki kuslarin sarkilari gibi digerinin yerini aliyorsa, insan irki dunyadan, denize acilan bir gemi, colde esen bir ruzgar gibi geciyorsa, -ne bos ve umutsuz bir eylemdir bu- daimi bir kayitsizlik avinin ardindan durmaksizin ve arzuyla iz suruyorsa ve hicbir guc avini cenesinden sokup atmaya yetmiyorsa.... ne bos ve kasvetli bir yasamdir bu.....