About Me

ben kendimi anlatmayayim ya tanimak isteyen zaten beni anlayabilir. gereken yorumu yapar ya .....

hiý adil olmasada,
hayatı affetmeyi ýğrendim.
aslında kendimi affetmeyi ýğrendim...
ýýnký ben hayatın ta kendisiyim.

ýnemli olanın , olduğum yer değil
kiminle olduğum olması gerektiğini ýğrendim...

ýaba sarfetmeden
birini " ýok " sevmeyi ýğrendim...

insanın sadece bir anlık ýekici&gizemli olabileceğini
ondan sonra alışıldığını ýğrendim...
ve kolayca vazgeýilebildiğini...

kırıldığımda
her ne kadar karşımdakini kırmaya değsede olan şey
"ýnemli değil" demeyi ýğrendim...

gýzlerim , gýzlerine sadece bir defa değsin diye
saatlerce birini beklemeyi ýğrendim sıkılmadan...

nekadea acı ýeksem de
herkesin nefes almaya devam ettiğini ,
nekadar ağlasam da
gýz yaşlarımın hiý bi zaman yağmur yağdırmadığını ýğrendim...

iki kişinin tartışmasının
birbirlerini sevmediği anlamına gelmediğini,
iki kişinin tartışmamasının da
birbirlerini sevdiği anlamına gelmediğini ýğrendim...

ilk ýnce beni sevdiğini sýyleyen kişi "o" olduğu halde
ve o'nu sevmemi bekleyen kişi "o" olduğu halde
nasıl oluyorsa ilk ýnce o'nun gittiğini
ve nasıl oluyorsa kendince haklı olduğunu ýğrendim...
haksızlığı ýğrendim yani...

birini nekadar dýşýnýrsem dýşýneyim,
ne kadar sevrsem seviyim,
ve ne kadar hayran olursam olayım ,
yine de arkasına dýnýp bakmadan
gidebilleceğini ýğrendim...

duyup da konuşamamanın
gýrýp de dokunamamanın
acı verdiğini ýğrendim...

ýnce "sen ve ben"
sonra "biz"
sonra yine "sen ve ben" demeyi ýğrendim...

yaptığım fedakarlıkların karşılığını
iftiraya uğrayarak almayı ýğrendim...

kandırmasam da
kandırılmayı ,

aldatmasam da
aldatılmayı,

unutmasam da
unutulmayı,

sevsem de
sevilmemeyi ýğrendim...

ama en kýtýsý de ; bunları sadece bir kişiden ýğrenmekti...
DEĞER SANMIŞTIM
DEĞMEZMİŞ...